Best Drupal HostingBest Joomla HostingBest Wordpress Hosting

สมาชิกที่ออนไลน์

ขณะนี้มีสมาชิก ผู้ใช้ 0 คน และผู้เยี่ยมชม 0 guests กำลังออนไลน์

ผลงานของคุณครู

ผลงานทางวิชาการที่ได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่
คุณครูหริณวิทย์  กนกศิลปธรรม
 

คำราชาศัพท์

 คำราชาศัพท์ถ้าแปลตามรูปศัพท์  หมายถึง  ศัพท์สำหรับพระมหากษัตริย์  คำราชาศัพท์ใช้กับพระมหากษัตริย์  
เจ้านายหรือพระบรมวงศานุวงศ์  พระสงฆ์และคนสุภาพ  ราชาศัพท์เป็นวัฒนธรรมทางภาษาที่ชาวไทยใช้สื่อสารกับบุคคล
ดังกล่าวด้วยความเชื่อและการยกย่องมาแต่โบราณกาล

ลักษณะการใช้ราชาศัพท์

๑.     คำราชาศัพท์ที่ใช้เป็นคำนาม  มี    ลักษณะ  คือ
                   ๑.๑  คำนามที่ไม่ใช้คำใดๆ ประกอบ
  ได้แก่คำนามประเภทสมุหนาม เช่น  คณะ สมาคม  มูลนิธิ  เป็นต้น  อีกพวกหนึ่ง
ได้แก่    คำนามที่เป็นราชาศัพท์แล้วในตัว  เช่น  ตำหนัก  วัง  เป็นต้น  พวกหลังนี้เมื่อใช้ในระดับสูงขึ้นไปต้องใช้คำอื่นประกอบ
เช่น  ตำหนัก  (เรือนเจ้านาย) พระตำหนัก(เรือนของพระมหากษัตริย์)
                    
๑.๒  คำนามที่ใช้คำอื่นประกอบเพื่อเป็นราชาศัพท
                             
ก.  สำหรับพระมหากษัตริย์
 *
คำนามที่เป็นชื่อสิ่งของสำคัญที่ควรยกย่อง มีคำเติมหน้า  ได้แก่ พระบรมมหาราช  พระบรมมหา  พระบรมราช  พระบรม 
พระอัคราช  พระอัคร และพระมหา  เช่น พระบรมมหาราชวัง  พระบรมมหาชนกพระบรมราชชนนี  พระบรมราชวงศ์  พระบรมอัฐิ 
พระบรมโอรสาธิราช  พระอัครชายา  พระมหาปราสาท  พระมหาเศวตฉัตร  เป็นต้น
 *คำนามเป็นชื่อสิ่งสำคัญรองลงมา  นำหน้าด้วยคำ
พระราช  เช่น พระราชวังพระราชวงศ์ พระราชทรัพย์
พระราชลัญจกร  เป็นต้น
*  คำนามเป็นชื่อของสิ่งสามัญทั่วไปที่ไม่ถือว่าสำคัญส่วนใหญ่เป็นคำบาลีสันสกฤต เขมร  และคำไทยเก่า แต่บางคำก็เป็นคำ
ไทยธรรมดานำหน้าด้วยคำ 
พระ  เช่น  พระกร  พระบาทพระโรค  พระฉาย  พระแท่น  พระเคราะห์  เป็นต้น  คำนามใดที่เป็น
คำประสม  มีคำ
พระ ประกอบอยู่แล้ว  ห้ามใช้คำ   พระ
  นำหน้าซ้อนอีก  เช่น  พานพระศรี   (พานหมาก) 
ขันพระสาคร (ขันน้ำ)  เป็นต้น

* คำนามที่เป็นชื่อสิ่งไม่สำคัญและคำนั้นมักเป็นคำไทย นำหน้าด้วยคำว่า ต้น เช่น  ม้าต้น  ช้างต้น  เรือนต้น  และ
นำหน้าด้วย
หลวง  เช่น  ลูกหลวง  หลานหลวง   รถหลวง  เรือหลวง  สวนหลวง   ส่วน  หลวง
ที่แปลว่าใหญ่  ไม่จัดว่า
เป็นราชาศัพท์ เช่นภรรยาหลวง  เขาหลวง  ทะเลหลวง  เป็นต้น  นอกจากคำว่า
ต้น  และ  หลวง
  ประกอบท้ายคำแล้ว
บางคำยังประกอบคำอื่นๆ อีก   เช่น  รถพระที่นั่ง เรือพระที่นั่ง รถทรง  เรือทรง  ม้าทรง  ช้างทรง  น้ำสรง  ห้องสรง  ของเสวย
 โต๊ะเสวย  ห้องบรรทม   เป็นต้น

                              ข.  สำหรับเจ้านายหรือพระบรมวงศานุวงศ์  คือตั้งแต่สมเด็จพระบรมราชินีลงไปถึงหม่อมเจ้า
            * ใช้พระราชนำหน้า  เช่น  พระราชเสาวนีย์  พระราชประวัติ  พระราชดำรั
lส พระราชกุศล  พระราโชวาท  
พระราโชบาย   เป็นต้น

            * ใช้พระนำหน้า  เช่น  พระเศียร  พระองค์  พระหัตถ์  พระทัย พระบาท  เว้นแต่หม่อมเจ้าไม่ใช้ พระ นำหน้า
ใช้ว่า  เศียร  องค์  หัตถ์  หทัย  บาท  เป็นต้น

           * คำนามราชาศัพท์สำหรับเจ้านายอยู่ในตัว  ไม่ต้องใช้คำนำหน้าหรือคำต่อท้าย  เช่น  วัง  ตำหนัก  ดังที่กล่าวมา
แล้วข้างต้น

คำนามราชาศัพท์ที่ควรทราบเพิ่มเติม

         คำสามัญ

         คำราชาศัพท์

         คำสามัญ

       คำราชาศัพท์

หัว(พระมหากษัตริย์)

ผม(พระมหากษัตริย์)

หน้าผาก

ขนระหว่างคิ้ว

จมูก

ปาก

ลิ้น

หู

ดวงหน้า

บ่า,ไหล่

ปลายแขน

นิ้วมือ

ท้อง

ขา,ตัก

เท้า

ปอด

          พระเจ้า

       เส้นพระเจ้า

       พระนลาฏ

       พระอุณาโลม

       พระนาสา,พระนาสิก

       พระโอษฐ์

       พระชิวหา

        พระกรรณ

        พระพักตร์

        พระอังสา

        พระกร

        พระองคุลี

        พระอุทร

        พระเพลา

        พระบาท

        พระปัปผาสะ

            หัว

            ผม

             คิ้ว

            ดวงตา

           แก้ม

           ฟัน

           คาง

           คอ

          หนวด

         ต้นแขน

         มือ

        เล็บ

        เอว

       แข้ง

       ขน

       กระดูก

พระเศียร

พระเกศา,พระเกศ,พระศก

พระขนง,พระภมู

พระจักษุ,พระนัยนา,พระเนตร

พระปราง

พระทนต์

พระหนุ

พระศอ

พระมัสสุ

พระพาหา,พระพาหุ

พระหัตถ์

พระนขา

พระกฤษฎี,บั้นพระเอว

พระชงฆ์

พระโลมา

พระอัฐิ

                       หมวดขัตติยตระกูล             

          คำสามัญ

        คำราชาศัพท์

           คำสามัญ

          คำราชาศัพท์

   ปู่,ตา

   ลุง,อา(พี่-น้องชาย  ของพ่อ)

   ลุง,น้า(พี่-น้องชาย  ของแม่)

   พ่อ

 
      พี่ชาย
 

    น้องชาย

    ลูกชาย
 

    หลาน

    ลูกเขย

 

พระอัยกา

พระปิตุลา

พระมาตุลา

 
พระบรมชนกนาถ,
พระชนก,พระบิดา
 


พระเชษฐา,พระเชษฐภาตา

พระอนุชา,พระขนิษฐา

พระราชโอรส,พระโอรส

พระนัดดา
 

พระชามาดา

ย่า,ยาย

ป้า,อา(พี่-น้องสาวของ   พ่อ)

ป้า,น้า(พี่-น้องสาวของ    แม่)

แม่

 
พี่สาว
 

น้องสาว

ลูกสาว
 

เหลน

ลูกสะใภ้

พระอัยยิกา,พระอัยกี

พระปิตุจฉา

พระมาตุจฉา


พระบรมราชชนนี
,
 พระชนนี,พระมารดา
 
พระเชษฐภคินี
 

พระขนิษฐภคินี

พระราชธิดา,พระธิดา
 

พระปนัดดา

พระสุณิสา

   หมวดเครื่องใช้

คำสามัญ

คำราชาศัพท์

คำสามัญ

คำราชาศัพท์

คำสามัญ

คำราชาศัพท์

ยา

กระจกส่อง

ตุ้มหู

ประตู

ฟูก

ผ้าห่มนอน

น้ำ

ช้อน

พระโอสถ

พระฉาย

พระกุณฑล

พระทวาร

พระบรรจถรณ์

ผ้าคลุมบรรทม

พระสุธารส

ฉลองพระหัตถ์    ช้อน

แว่นตา

น้ำหอม

แหวน

หน้าต่าง

เตียงนอน

ผ้านุ่ง

เหล้า

ข้าว

ฉลองพระเนตร

พระสุคนธ์

พระธำมรงค์

พระบัญชร

พระแท่นบรรทม

พระภูษาทรง

น้ำจัณฑ์

พระกระยาเสวย

หวี

หมวก

ร่ม

อาวุธ

มุ้ง

ผ้าเช็ดหน้า

ของกิน

หมาก

พระสาง

พระมาลา

พระกลด

พระแสง

พระวิสูตร

ผ้าซับพระพักตร์

เครื่อง

พระศรี

๒.   คำราชาศัพท์ที่ใช้เป็นคำสรรพนาม  ดังนี้

        บุรุษที่ 

สรรพนาม

ผู้พูด

ผู้ฟัง

ข้าพระพุทธเจ้า
 

เกล้ากระหม่อมฉัน

เกล้ากระหม่อม

เกล้ากระผม

บุคคลทั่วไป
 

บุคคลทั่วไป(หญิง)

บุคคลทั่วไป(ชาย)

บุคคลทั่วไป

พระมหากษัตริย์,เจ้านายชั้นสูงพระมหากษัตริย์,เจ้านายชั้นสูง

เจ้านายชั้นรองลงมา

ขุนนางชั้นสูง

      บุรุษที่ 

สรรพนาม

ผู้พูด

ผู้ฟัง

ใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท

ใต้ฝ่าละอองพระบาท

ใต้ฝ่าพระบาท

ฝ่าพระบาท

เจ้านายหรือบุคคลทั่วไป

เจ้านายหรือบุคคลทั่วไป

เจ้านายหรือบุคคลทั่วไป

เจ้านายที่เสมอกันหรือผู้น้อย

พระมหากษัตริย์,พระบรมราชินีนาถ

พระบรมโอรสาธิราช,พระบรมราชกุมารี

เจ้านายชั้นสูง

เจ้านายชั้นหม่อมเจ้าถึงพระเจ้าวรวงศ์เธอ

      บุรุษที่ 

สรรพนาม

ผู้พูด

ใช้กับ

พระองค์

ท่าน

บุคคลทั่วไป

บุคคลทั่วไป

พระมหากษัตริย์,เจ้านายชั้นสูง

เจ้านาย

คำขานรับ

คำ

ผู้ใช้

ใช้กับ

พระพุทธเจ้าข้าขอรับใส่เกล้าใส่กระหม่อม

เพคะใส่เกล้าใส่กระหม่อมหรือเพคะ

พระพุทธเจ้าข้าขอรับ,พระพุทธเจ้าข้า

เพคะกระหม่อม

ชาย

หญิง

ชาย

หญิง

พระมหากษัตริย์

พระมหากษัตริย์

เจ้านายชั้นสูง

เจ้านายชั้นสูง

๓.    คำราชาศัพท์ที่ใช้เป็นคำกริยา  ป็นคำแสดงอาการ  แบ่งเป็น    ชนิด

ก.     กริยาที่เป็นราชาศัพท์ในตัวเอง  เช่น  ตรัส(พูด)  เสด็จ(ไป) กริ้ว(โกรธ)  ประชวร (ป่วย)
ประสูติ(เกิด)  ทูล(บอก)  เสวย(กิน) ถวาย(ให้)  บรรทม(นอน)  ประทับ(อยู่)  โปรด(รัก
,ชอบ)  ทรงม้า(ขี่ม้า)
ทรงดนตรี(เล่นดนตรี)

ข.     ใช้ทรงนำหน้ากริยาธรรมดา  เช่น  ทรงฟัง  ทรงยืน  ทรงยินดี 

ค.     ห้ามใช้ทรงนำหน้ากริยาที่มีนามราชาศัพท์  เช่น  มีพระราชดำริ(ห้ามใช้ทรงมีพระราชดำริ)  
มีพระบรมราชโองการ (ห้ามใช้ทรงมีพระบรมราชโองการ)

ง.     ใช้เสด็จนำหน้ากริยาบางคำ  เช่นเสด็จกลับ  เสด็จขึ้น  เสด็จลง

จ.     คำกริยาที่ประสมขึ้นใช้เป็นราชาศัพท์ตามลำดับชั้นบุคคล  ดังนี้

กริยา

ราชาศัพท์

ชั้นบุคคล

เกิด

 

ตาย

 

พระราชสมภพ

ประสูติ

สวรรคต

ทิวงคต

สิ้นพระชนม์

ถึงชีพิตักษัย,สิ้นชีพิตักษัย

ถึงแก่อสัญกรรม

ถึงแก่อนิจกรรม

พระมหากษัตริย์,พระบรมราชินี

เจ้านาย

พระมหากษัตริย์,พระบรมราชินี

พระยุพราชหรือเทียบเท่า

พระองค์เจ้าหรือเจ้านายชั้นสูง

หม่อมเจ้า

นายกรัฐมนตรี

รัฐมนตรี

 

 

 

 

 

 

 การใช้ถ้อยคำสำหรับพระภิกษุ

.  คำนาม

           คำสามัญ

     ราชาศัพท์

          คำสามัญ

        ราชาศัพท์

คำสอน(พระสังฆราช)

ธรรมาสน์(พระสังฆราช)

ที่นั่ง

เรือนที่พักในวัด

ห้องสุขา

คำแจ้งถวายจตุปัจจัย

สถานที่พระภิกษุใช้อาศัย

ยารักษาโรค

รูป

เครื่องใช้สอยของพระภิกษุ ๘ อย่าง(สบง  จีวร  สังฆาฏิ    บาตร  มีดโกน  ประคดเอว   เข็ม และผ้ากรองน้ำ)

 

  พระโอวาท

  พระแท่น

   อาสนะ

   กุฏิ

   ถาน,เวจกุฎี

   ใบปวารณา

   เสนาสนะ

   คิลานเภสัช

ลักษณนามสำหรับพระภิกษุ

อัฐบริขาร

คำสั่ง(พระสังฆราช)

จดหมาย(พระสังฆราช)

จดหมาย

ห้องอาบน้ำ

อาหาร

อาหารถวายพระด้วยสลาก

เครื่องนุ่งห่ม

คนรู้จัก

องค์

บิดามารดา

 

พระบัญชา

พระสมณสาสน์

ลิขิต

ห้องสรงน้ำ

ภัตตาหาร

สลากภัต

ไตรจีวร

อุบาสก,อุบาสิกา

ลักษณนามสำหรับพระพุทธรูป

โยม

.  คำกริยา

         คำสามัญ

   คำราชาศัพท์

          คำสามัญ

      คำราชาศัพท์

เชิญไป(พระสังฆราช)

กิน(พระสังฆราช)

โกนผม
(พระสังฆราช)

ขออนุญาต(พระสังฆราช)

พูด(พระสังฆราช)

ตาย(พระสังฆราช)

รับเชิญ

สวดมนต์

กินอาหารเช้า

ตาย

ปฏิบัติอาจารย์

ไหว้พระสวดมนต์เช้า

บวชเป็นสามเณร

โกนผม

กราบทูลเชิญเสด็จนิมนต์

เสวย

ปลงพระเกศา

ขอประทานอนุญาต

ตรัส,ดำรัส

สิ้นพระชนม์

รับนิมนต์

เจริญพระพุทธมนต์

ฉันจังหัน

มรณภาพ,ถึงแก่กรรม

ถือนิสัย

ทำวัตรเช้า

บรรพชา

ปลงผม

 

รับเชิญ(พระสังฆราช)

ป่วย(พระสังฆราช)

โกนหนวด(พระสังฆราช)

ขอ(พระสังฆราช)

แต่งตัว(พระสังฆราช)

นอน

อยู่ประจำวัด

มอบให้

กินอาหารเพล

กิน

กราบ,ไหว้

ไหว้พระสวดมนต์เย็น

บวชเป็นพระภิกษุ

โกนหนวด

 

ทรงรับนิมนต์

ประชวร

ปลงพระมัสสุ

ขอประทาน

ทรงสบง,ทรงจีวร

จำวัด

จำพรรษา

ถวาย

ฉันเพล

ฉัน

นมัสการ

ทำวัตรเย็น

อุปสมบท

ปลงหนวด

 

        

           คำสามัญ

           คำราชาศัพท์

             คำสามัญ

        คำราชาศัพท์

แจ้งความผิด

 เชิญ

 แจ้งให้สงฆ์ทราบ

ถวายอาหารพระ,เลี้ยงพระ

 อาบน้ำ

 แต่งตัว

           อาบัติ

           อาราธนา

           เผดียงสงฆ์

           อังคาส

           สรงน้ำ

           ครองผ้า,ห่มจีวร

      สึก

      ซักผ้า

     ยกของให้พระด้วยมือ

      ป่วย

      ยินดีด้วย

      ขอให้

         ลาสิกขา

         สุผ้า

         ประเคน

         อาพาธ

         อนุโมทนา

         ขอถวาย

.  สรรพนาม สรรพนามบุรุษที่ ๑  สำหรับผู้พูดเป็นพระภิกษุ

               คำ

                           วิธีใช้

    อาตมา

    อาตมาภาพ

    เกล้ากระผม

  ผม,กระผม

ใช้กับบุคลทั่วไป

ใช้กับพระราชวงศ์ชั้นหม่อมเจ้าขึ้นไป

ใช้กับพระภิกษุที่เป็นพระอุปัชฌาย์หรือพระภิกษุที่ดำรงสมณศักดิ์สูงกว่า

ใช้กับพระภิกษุที่เสมอกัน

                         -สรรพนามบุรุษที่ ๑   สำหรับผู้พูดที่เป็นบุคคลทั่วไป

                 คำ

                    วิธีใช้

    เกล้ากระหม่อม(สำหรับชาย)

    เกล้ากระหม่อมฉัน(สำหรับหญิง)

    กระผม, ดิฉัน

             ใช้กับพระสังฆราช

          ใช้กับพระสังฆราช

      ใช้กับสมเด็จพระราชาคณะ,พระราชาคณะ

                        -สรรพนามบุรุษที่    สำหรับผู้พูดเป็นพระภิกษุ

                  คำ

                          วิธีใช้

           มหาบพิตร

           บพิตร

           คุณโยม

          โยม

           คุณ,เธอ

          ประสก(ย่อมาจากอุบาสก)

           สีกา

                  ใช้กับพระเจ้าแผ่นดิน

                  ใช้กับพระราชวงศ์

                  ใช้กับญาติผู้ใหญ่, ผู้อาวุโส

                  ใช้กับบุคคลที่มีอาวุโสมากกว่า

                  ใช้กับบุคคลทั่วไป

                  ใช้กับชายที่อายุน้อยกว่า

                  ใช้กับหญิงที่อายุน้อยกว่า

                      -สรรพนามบุรุษที่ ๒ สำหรับผู้พูดเป็นบุคคลทั่วไป

                      คำ

                          วิธีใช้

            ฝ่าพระบาท

            พระคุณเจ้า, ท่านเจ้าคุณ

           พระคุณท่าน, เจ้าคุณ

           ท่าน

           คุณ

                   ใช้กับสมเด็จพระสังฆราช

                   ใช้กับสมเด็จพระราชาคณะ

                   ใช้กับพระราชาคณะชั้นรองลงมา

                    ใช้กับพระภิกษุทั่วไป

                    พระภิกษุใช้กับพระภิกษุทั่วไป

-คำขานรับสำหรับผู้พูดเป็นพระภิกษ

                   คำ

                           วิธีใช้

        บพิตรพระราชสมภาร

        ขอถวายพระพร

        เจริญพร

        ครับ, ขอรับ

                   ใช้กับพระเจ้าแผ่นดิน

                   ใช้กับพระราชวงศ์

                   ใช้กับฆราวาส

                   ใช้กับพระภิกษุด้วยกัน

-คำขานรับสำหรับผู้พูดเป็นฆราวาส

                   คำ

                         วิธีใช้

         นมัสการ

         ขอรับ, ครับผม  (ชาย)

         เจ้าข้า, เจ้าค่ะ  (หญิง)

                    ใช้กับพระภิกษุทั่วไป

                    ใช้กับพระภิกษุทั่วไป

                    ใช้กับพระภิกษุทั่วไป

                   คำขึ้นต้น -   ลงท้ายจดหมายถึงพระภิกษ

                 ผู้รับ  สมเด็จพระสังฆราช         
                คำขึ้นต้น   :    กราบทูล              
                คำลงท้าย    :  ควรมิควรแล้วแต่จะโปรด
 

               ผู้รับ  สมเด็จพระราชาคณะ/พระราชาคณะ
              คำขึ้นต้น    :    นมัสการ             
             คำลงท้าย   :  ขอนมัสการด้วยความเคารพอย่างยิ่ง
 

            ผู้รับ   พระภิกษุสงฆ์ทั่วไป                         
           คำขึ้นต้น   :    นมัสการ
 
         
           คำลงท้าย    :  ขอนมัสการด้วยความเคารพ
 

 

 

 

คำสุภาพ

คำสุภาพมีลักษณะดังต่อไปนี้

1. ไม่เป็นคำห้วนหรือคำกระด้าง  ฟังดูเหมือนไม่แสดงความเคารพ เช่น พูดคำอุทาน โว้ย

    หา  เอ เป็นต้น  หรือคำพูดสั้นๆ ห้วนๆ เช่น  เปล่า  ไม่มี  ไม่ใช่  เป็นต้น

2. ไม่เป็นคำหยาบ  ฟังดูแล้วไม่ไพเราะ  เช่น  มึง  กู  อ้าย  อี  อ้ายนั่น  อ้ายนี่  เป็นต้น

3. ไม่เป็นคำพูดที่มีความหมายหยาบหรือเปรียบเทียบกับของหยาบ เช่น  ตีน

4.  ไม่เป็นคำผวน คือคำที่เมื่อกลับคำแล้วความหมายหยาบคาย เช่น เห็นควรด้วย

        

คำสามัญ

คำสุภาพ

อีกา

นกกา

อีเก้ง

นางเก้ง

ช้างตัวผู้

พลาย

ช้างตัวเมีย

พัง

ปลาช่อน

ปลาหาง

ปลาไหล

ปลายาว

ปลาร้า

ปลามัจฉะ

ปลาสลิด

ปลาใบไม้

ไส้เดือน

รากดิน

 

กระต่าย

ศศะ

ออกลูก

คลอดบุตร

แตงโม

ผลอุลิด

กล้วยบวชชี

นารีจำศีล

 

 

 

ตัวอย่างคำสุภาพ

คำสามัญ

คำสุภาพ

ผักตบ

ผักสามหาว

ผักกระเฉด

ผักรู้นอน

ผักบุ้ง

ผักทอดยอด

ดอกขี้เหล็ก

ดอกเหล็ก

เห็ดโคน

เห็ดปลวก

ฟักทอง

ฟักเหลือง

หัวปลี

ปลีกล้วย

ต้นตำแย

ต้นอเนกคุณ

ถั่วงอก

ถั่วเพาะ

 

ใส่กุญแจ

ลั่นกุญแจ

กะปิ

เยื่อเคย

ขี้เหนียว

เหนียวแน่น

เต่า

จิตรจุล

 

คำสามัญ

คำสุภาพ

ขี้ตืด

ตระหนี่

สัตว์ออกลูก

์ตกลูก

สัตว์ใหญ่ตาย

ล้ม

ใส่เสื้อ

สวมเสื้อ

แปดตัว

สี่คู่

ที่หก

ครบหก

ตากแดด

ผึ่งแดด

ขี้กลาก

โรคกลาก

ขนมขี้หนู

ขนมทราย

 

ขนมใส่ไส้

ขนมสอดไส้

ขนมจีน

ขนมเส้น

ขนมเทียน

ขนมบัวสาว

ถั่วดำต้ม

จรกาลงสรง

 

  http://sites.google.com/site/krusuthai/reiyn-ru-kha-rachasaphth

เนื้อหาต่างๆในเว็บ เป็นการสร้างขึ้นของผู้ใช้งานและต้องเป็นผู้รับผิดชอบตามกฏหมาย การสร้างเนื้อหาที่คัดลอกมาจากที่อื่น ควรจะทำการอ้างอิงที่มาของข้อมูลด้วย

ล็อกอิน

CAPTCHA
การตรวจสอบนี้ เพื่อยืนยันว่าท่านเป็นมนุษย์ที่ใช้งาน ไม่ใช่โปรแกรมที่เขียนขึ้น
7 + 3 =
Solve this simple math problem and enter the result. E.g. for 1+3, enter 4.


 


ข่าวการศึกษา

 299 หมู่ 5 ถนนศาลายา - บางภาษี ตำบลศาลายา อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม รหัสไปรษณีย์ 73170

Tel: 02-4313614-5, 034-297663   fax: 034-297664